Wij als jongeren moeten al op jonge leeftijd een belangrijke keuze maken: een studiekeuze. Een beslissing die niet altijd makkelijk is. Na vier, vijf of zelfs zes jaar lang zwoegen op de middelbare school is de keuze ineens volledig aan jou. Bang om een verkeerde keuze te maken, hebben veel jongeren moeite met het kiezen … Lees verder

Aan mijzelf. Of moet ik zeggen aan jou?   Graag wil ik reageren op de klacht die jij in hebt gediend. Een klacht die naar mijn mening ten onrechte gaat aan mijn bestaan. Met man en macht zet jij je in om mij, het stemmetje, van de kaart te vegen. Ik zou jou omringen, als … Lees verder

Kauwgom kauwend, met iets te luide muziek in de oren, staand op een straathoek, een sigaret in de ene hand, een touchscreen in de andere. Bij voorkeur lichtgeraakt en rondlopend met een chagrijnige blik. Zo beschrijft een oudere generatie de onze. Met onze generatie bedoelen we iedereen die tussen pakweg 1995 en 2005 geboren is. … Lees verder

Ligt het aan jou? Ligt het aan mij? In ieder geval ligt het Klaar om op iemands schouder een zware last te zijn Want het is toch nooit te zwaar! Stapel het maar op, gooi het er maar bij Draag ik het naar mijn laatste rustplaats Waar de bodem boven de groningse gasvelden beginnen te … Lees verder

Toen ik even geleden mijn tanden poetste, zag ik erop toe hoe het putje het water in de wasbak naar beneden trok. Ik keek hoe mijn spiegelbeeld een voorzichtige vinger onder haar wenkbrauw legde en haar ooglid wat omhoog duwde. Het kan zijn dat ze zich afvroeg of haar ogen een verhaal vertelde dat ze … Lees verder

Lieve liefde, Ik denk vaak aan jou, aan alles wat je met me doet en hoe je voelt. Als ik aan je denk, dan denk ik vaak aan de Hollywood liefde. Het grootse gebaar. Zoenen in een tropische regenbui. Een hart gebroken in duizend stukjes. Ben jij dit? Ik weet het niet. Er staat niemand met … Lees verder

Raar, erg raar en heel vreemd, Hallo lieve kleine Tris, Wat heb ik, jij veel meegemaakt in al deze dagen. Wij hebben zoveel ontdekt, zoveel prachtige plekken en nog meer mooie mensen. Ik ben zo erg gegroeid van waar jij nu bent. (Jammer genoeg alleen mentaal.) Elke dag die jij nog te leven hebt totdat … Lees verder

In kleren van zand schuil ik onder de blauwe kus van zon en maan De zoute vloer van hun ritme maakt me een symmetrie die niet te spiegelen is Het prevelen van de uilen laat me geruisloos rennen op handen en voeten Een rivier van bladeren stroomt onder mij en verandert langzaam in een humus … Lees verder

Wind blaast langs mijn gezicht terwijl het geel met blauw gekleurde voertuig voorbijraast. Het dondert weg op de ijzeren rails en ik zie weer wat erachter staat. Grijze tegels, grijze palen, bruine bankjes met figuren in donkergekleurde kledij, allemaal wachtend op hetzelfde als ik. Tussen de bankjes in staan borden met felle kleuren, ’Nu: Hak … Lees verder

Lieve stenen ondergrond, Lieve stenen ondergrond, dagelijks loop ik over stukken van je. Raken mijn voeten jouw steen. Daar waar misschien ooit bloemen lagen voor hen die overleden zijn, maar waar ik de namen niet van ken. Daar waar misschien ooit twee mensen elkaar voor het eerst kusten, drink ik nu mijn koffie. Ik zal … Lees verder

Ter verantwoording als excuus voor mijn levens veranderende keuze.   “Anne, de wereld is niet mooi, maar jij kan haar een beetje mooier kleuren.” Wanneer ik logeren ging, mijn zusje mij miste in ons stapelbed, zette zij Anne van Herman van Veen op. Trots ben ik op mijn naam, altijd al geweest; krachtig, speels, mooi. Op … Lees verder

Jamal zei direct ‘ja’ toen ik hem mee vroeg. Dezelfde avond nog begon hij zich in het gebied te verdiepen. Hij las over de eetgewoontes in Umbrië, bezienswaardigheden en bekeek vliegtickets en hotels. Het ergerde me, ik wilde net zo onvoorbereid aan deze wandeling beginnen als Frida Vogels dat in 1968 had gedaan. In haar … Lees verder

“Ik zou graag een wereld zien waarin samenwerken vanuit vertrouwen en vriendschap het uitgangspunt is. Waarin wij weer meer één zijn met de natuur, dier en plant. Dat al het leed dat nu wordt aangedaan van mens naar mens, van mens naar dier en van mens naar natuur, verleden tijd zou zijn. Dat wij niet … Lees verder

Dit jaar is het honderd jaar geleden dat de eerste vrije school in Stuttgart als Freie Waldorf Schule van start ging. Over de gehele wereld wordt hierbij stil gestaan bij Waldorf 100. Er wordt teruggekeken maar vooral ook vooruitgedacht. Intussen zijn er ongeveer 1100 vrijescholen op alle continenten te vinden. Wat is de kracht van … Lees verder

er zit een leeuw in mij die na mijn geboorte van mij is afgepakt afgescheurd en weer is teruggeplaatst hij is geen vleeseter zijn tanden zijn daar niet voor gemaakt zijn tanden zijn protheses zijn scherpe tanden mijn aanwezigheid in de ruimte is zijn aanwezigheid in de ruimte mijn aanraken van een lichaam is zijn … Lees verder

Ik hield me vast aan de metalen paal in de metro van Manhattan naar Brooklyn, net als een originele man naast me. “I like your badges, sir.” Even over een drempel heen om iemand aan te spreken, maar wie vindt het nou niet leuk om een compliment te krijgen? “Oh, thank you.” – “Are those family members of yours?” – “No, it’s … Lees verder

Lieve moeder aarde, mama, Niet voor niets noemen we u zo. Eigenlijk bent u heilig. Heeft u een hart? Bent u misschien wel net zo levend als ik, of slechts iets minder? Bent u levend? Moeder aarde, mama. Vroeger dacht ik dat planten misschien wel leefden en dachten zoals ik. Ik leerde later in mijn … Lees verder

Let op, onderstaande tekst gaat in op het onderwerp eetstoornissen. Als je hier gevoelig voor bent, adviseren we je naar een volgende tekst te gaan.   Lisse, 14 maart 2008 Een van de dunste meisjes uit de klas heeft sleutelbenen die helemaal uitsteken, alsof ze er later op zijn geplakt. Daaronder golft de huid over … Lees verder

Voor Kamerkoor JIP deed ik een klein onderzoekje naar het begrip ‘identiteit’. De uitkomst – een persoonlijk verhaal over de strijd tussen lichaam en geest – heb ik bij een repetitie voor het Dwarslopers Festival gedeeld met het koor. Dit verhaal is een bewerkte versie daarvan. Ik wil het met jullie eens hebben over identiteit … Lees verder

Dag 19, 22 mei 2018, vanuit Boedapest. Een verhaal van Vrije Hogeschool student Joost. Het koste me even om dit te kunnen schrijven, eerst mijn gedachten op een rijtje te krijgen. Niet dat iemand dat doorheeft natuurlijk, behalve ikzelf. Misschien mijn moeder ook, tegen wie ik zei dat ze het binnen drie dagen op de … Lees verder

Week 1, 11-18 mei 2018 – de studenten van de Vrije Hogeschool reizen met twee auto’s, fotograaf Sander Heezen en sociaal kunstenaar Nicole Cataldo-Davies  door verschillende landen van Europa, op zoek naar gronding van het zelf.   Daar lagen wij, op het kleedje aan de zee, naar de waanzinnige sterren te kijken. We probeerden ons … Lees verder