Mijn familie zit vrolijk te kibbelen Over desolate stationnetjes en dingen die mogelijk belangrijk zijn We zitten dicht bij de deur die open schuift als er behoeftes kwijt moeten Mijn voeten raken andermans voeten Mensen zitten te dicht op me en mijn broer neemt in zijn stoel meer ruimte in dan de stoel aangeeft Ik … Lees verder

Het begon veertien jaar geleden toen ik ’s ochtens wakker werd, mijn nieuwe kleding aandeed -wat zorgde voor een glimlach op mijn gezicht- en de trap snel afliep naar de feestelijke straten van Damascus. Het leek alsof de hele stad ook nieuwe kleding had gekregen. De lucht die ik inademde rook naar allerlei parfums en … Lees verder

Beste geïnteresseerde, Iets aan mij trok jouw aandacht. Misschien waren het de paar foto’s die ik degelijk genoeg vond om online te zetten. Misschien waren het de honderdnegentig tekens aan nietszeggende biografie. Misschien vond je het interessant hoe weinig kilometers we van elkaar verwijderd zijn. Hoe dan ook: leuk! Gefeliciteerd, het is een match. ‘Waarom … Lees verder

Kinderen met helmen Kinderen met helmen en een piano met toetsen die vast zitten. Met al je kracht wegglijden, uitschieten, snaren die knappen. We bouwen een brug over de zee! Doe je mee? Wanneer een kind de planten mocht ontwerpen. Wanneer een kind de wereld mocht bedenken. Als met verkeersborden leid ik mezelf door mijn … Lees verder

Iedere musicus krijgt ooit zijn Grootste Compliment. In mijn geval was het geen vijfsterrenrecensie, staande ovatie of telefoontje van de burgemeester. Ik kreeg mijn grootste compliment al lang geleden; ik studeerde op het conservatorium en experimenteerde veel met andere muziek- en theaterstudenten. Iemand die ik niet kende vertelde me hoe hij na een voorstelling die … Lees verder

De eerste sneeuw van het jaar is alweer gesmolten, dus ik kon vanmorgen zonder problemen op mijn fiets stappen – bestemming onbekend. En nu heb ik eindelijk de juiste plek gevonden: Caffè Bene, tegenover de Boston Symphony. Een klein verborgen cafétje met goeie cappuccino (in maar één maat: een normale), planken vol met boeken, en … Lees verder

3 years ago I could not have imagined that this would be my home. I didn’t plan on it, I didn’t have it on my bucket list or vision board. It seems to be the result of quite consequently saying yes to my heart. Something that has been so clear to me since I was very young; … Lees verder

Dertig dagen ervoor De vrouw die mijn tante is hangt was op in de tuin. Vijf witte onderbroeken aan een wasmolen die verankerd is in het gras. Ze worden als vlaggetjes één kant op geblazen. Ik sta naast de huurauto en houd me vast aan de bovenkant van het portier. De deur als een schild tussen ons in. … Lees verder