Festival 2020

Le Sacre Du Printemps | openingsvoorstelling

In mei 1913 ging in Parijs Le Sacre du Printemps (Het Lenteoffer) in première; een ballet met een choreografie van de beroemde danser Vaslav Nijinsky op muziek van de Russische componist Igor Stravinsky.

Het stuk verbeeldt een heidens ritueel, een jonge maagd is uitverkoren om zich dood te dansen als offer voor de Zonnekoning. De dans was hoekig en primitief en de muziek rauw, intens en ritmisch; een verklanking van aardse oerkrachten. Het publiek werd razend, zoiets was ongehoord!

Na de eerste openingsmaten ontstond er onrust in de zaal, al gauw braken er rellen uit en moest de politie eraan te pas komen om het orkest door te kunnen laten spelen. Het verhaal gaat dat de dirigent het theater door een wc-raampje verliet, uit angst voor zijn veiligheid.

Met deze muziek blies Stravinsky in één keer de geldende muzikale conventies omver. Hij maakte ruimte voor emotionele expressie in plaats van het nastreven van een schoonheidsideaal.

Dit was het revolutionaire begin van een nieuw gevoel voor schoonheid. De rauwe intensiteit van Stravinsky’s muziek past naadloos bij de krachten die spanning zetten op onze huidige tijd waarin zo veel op ons wordt afgevuurd.

Als alles met de grond gelijk gemaakt is, en een grijze open kraal achterblijft, wat klinkt er dan? Wat is het nieuwe geluid dat we nodig hebben als tegenhanger tegen wanhoop? Wat is de hoop die wij met elkaar creëren voor een nieuwe tijd? Dwarslopers van het Liberal Arts Tussenjaar hebben een drieluik gecreëerd met Le Sacre du Printemps als vertrekpunt.